Wat is de EU-taxonomie?

Om de ecologische transitie te versnellen, moeten investeringen in de Europese Unie zich heroriënteren naar duurzame activiteiten. Daarom heeft de EU de EU-taxonomie ontwikkeld, een instrument om duurzame activiteiten te definiëren en met elkaar te vergelijken.

Om de gevolgen van de klimaatverandering te beperken en de doelstellingen van de Europese Green Deal te halen, heeft de EU klimaat- en energiedoelstellingen vastgelegd. De eerste stap om die doelen te bereiken is een duidelijke definitie van wat “duurzaam” is. De taxonomie dient precies dat doel.

EU-taxonomie: definitie

De EU-taxonomie is een classificatiesysteem voor duurzame economische activiteiten, met andere woorden activiteiten die een positieve impact op het milieu hebben. Het doel van dit systeem is om het voor investeerders makkelijker te maken hun middelen te heroriënteren naar duurzame activiteiten.

De taxonomie werd ontwikkeld door een groep technische experts in duurzame financiering, als onderdeel van een actieplan voor de financiering van duurzame groei.

De 6 vereisten van de taxonomie

Activiteiten die in aanmerking komen voor de taxonomie moeten een substantiële bijdrage leveren aan minstens één van de volgende duurzame doelstellingen:

• Mitigatie van de klimaatverandering

• Aanpassing aan de klimaatverandering

• Duurzaam gebruik en bescherming van water en mariene rijkdommen

• Transitie naar een circulaire economie

• Preventie en beheersing van verontreiniging

• Bescherming en herstel van de biodiversiteit en ecosystemen

Tegelijkertijd mogen ze de andere doelstellingen niet aanzienlijk schaden en moeten ze minimale garanties op het vlak van mensen- en arbeidsrechten respecteren.

De classificatie werd ontwikkeld op basis van nauwkeurige technische criteria, zowel kwantitatief als kwalitatief, een methodologie en richtlijnen die beschreven staan in het EU-taxonomierapport, opgesteld door experts, belanghebbenden en consultants van over de hele wereld.

Voor wie geldt de EU-taxonomie?

Alle belanghebbenden worden aangemoedigd om de Europese taxonomie te gebruiken om hun economische activiteiten als duurzaam te classificeren. Rapportering is echter verplicht in drie gevallen:

• spelers op de financiële markt en emittenten die financiële producten binnen de EU aanbieden;

• ondernemingen met meer dan 500 werknemers, die nu al verplicht zijn om een niet-financiële verklaring te bezorgen op grond van de Europese richtlijn inzake niet-financiële rapportering;

• de EU en de lidstaten, bij het bepalen van overheidsmaatregelen, normen of labels voor groene financiële producten of groene obligaties.

Dankzij de Europese taxonomie kunnen financiële spelers de sectoren waarin ze investeren van dichtbij bekijken. In totaal gaat het om meer dan 70 activiteiten, samen goed voor meer dan 90% van de broeikasgasemissies van de Europese Unie.

Vanaf 2022 heeft de Europese Commissie beslist om ook de gas- en kernenergiesector in de taxonomie op te nemen. Hoewel dat misschien contra-intuïtief lijkt, werden deze sectoren opgenomen als faciliterende en overgangsactiviteiten. Met andere woorden: gas en kernenergie zijn opgenomen omdat ze tijdelijk de duurzame ontwikkeling van andere sectoren mogelijk maken.

Die beslissing werd scherp bekritiseerd, vooral door Greenpeace. In februari 2023 besliste de ngo om de Europese Commissie voor de rechter te dagen over de kwestie, nadat het formele verzoek om deze sectoren te schrappen was afgewezen. Volgens Greenpeace “schendt de opname van gas en kernenergie zowel de taxonomieverordening zelf, als breder de Europese klimaatwet en de verplichtingen van de EU in het kader van het Klimaatakkoord van Parijs”.

Welke gevolgen heeft dit voor mijn onderneming?

De invoering van de EU-taxonomie heeft belangrijke gevolgen voor ondernemingen die op het continent actief zijn.

Ten eerste biedt ze ondernemingen een kader om hun duurzaamheidsstrategie te herdenken en hun activiteiten af te stemmen op milieuvriendelijke praktijken. Daardoor worden ze aantrekkelijker voor investeerders, die steeds vaker bedrijven willen ondersteunen die zich inzetten voor duurzame praktijken.

De Europese taxonomie vormt echter geen verplichte lijst van economische activiteiten waarin investeerders zouden moeten investeren. Ze legt ook geen bindende eisen op het vlak van milieuprestaties op aan ondernemingen. Met andere woorden: investeerders zijn vrij om te kiezen waarin ze investeren. Toch mogen we verwachten dat de spelers op de financiële markt veel kritischer zullen kijken naar de activiteiten waarin ze investeren.

Bespreek je duurzaamheidsstrategie met ons

Neem contact met ons op